ანგელოზი

ladogiorgi — Thu, 23 Jun 2011 11:41:15 GMT

დიპლომი

ladogiorgi — Wed, 02 Feb 2011 16:49:50 GMT

ტრენინგები და სერთიფიკატები

ladogiorgi — Wed, 02 Feb 2011 16:43:44 GMT

სტაჟირება საფრანგეთში

ladogiorgi — Wed, 02 Feb 2011 16:43:17 GMT

Rapport de Vladimer KHARABADZE

étudiant de 6 ème annèe de facultè

de médécin géneral de l’Université

Medical d’Etat de Tbilissi

Le 15 juillet 2008, les étudiant de l’UMET , V. KHARABADZE, N. VACHNADZE , B. KALMAXELIDZE sommés partis pour la France à toulouse pour le stage hospitalier.

Les visas étaient delivrés par l’Ambassade de France en Géorgie. Nous sommes partis pour la France par avion d’Airways. A l’aeroport de Toulouse nous attendait MR. Bouissout, qui nous a fait une petit excursion dans la ville, puis ils nous a fait viziter l’hospital et héberger dans le Cité Universitaire.

Mon stage a comancé le 16 juillet à l’hospital Enfants, à purpan, dans la service de cardiologie. Je frequentais dans la clinique chaque jour de 10 h jusq’à 18 heures. J’étais là surveillance des professeures et des internes , j’assistais aux conseils du matin , aux staffs hebdomadaires. Je participais aux differents manipulations curatives et diagnostiques. J’avais la possibilité d’examiner les patiants independemment.

Lors de notre séjour à toulouse nous avons fait beaucoup d’excursions. Nous avon visité Toulouse et ses banlieus. Un des week-ends, Mr. Murat nous a invité chez lui , à la maison , où nous avons goùté le plat traditionnel de Toulouse_ le Cassoulet , puis il nous afait visité le centre de la ville.

Le temps passé à C.H.U. était très important pour moi. J’ai reconnu les principaux aspects et particularités de médécine et d’éducation médicale europeenne.

Je remercie pour cela l’administration de l’UMET , le département des rélation internationals , MR. Bouissout , MR. Murat et j’espere , que les autres étudiants de notre université auront aussi la méme possibilité.

111111111111111

ladogiorgi — Wed, 02 Feb 2011 16:42:32 GMT

&&&&&&&&&&&&&&&&&&

ბრძნული გამონათქვამები მედიცინაზე

ladogiorgi — Tue, 28 Dec 2010 16:36:14 GMT

„მედიცინა შემთხვევით მოხდენილ დაკვირვებათა ჯამია. ხომ, ასეთი დაუშრეტელი წყაროა შემთხვევა, მაგრამ სწორედ ამ ცხრაკლიტულის მისაღებად ოდითგანვე იღვწის ადამიანის გონება. მედიცინაც იმისათვის იბრძვის, რათა ადამიანის სხეული ბრმა შემთხვევის განუკითხავ ჩარევას გადაარჩინოს"

კონსტანტინე გამსახურდია

„ჩვენ ექიმებმა, სხვებზე მეტი ვიცით, ამიტომ ზნეობის საზომიც სხვანაირი გვაქვს, რასაც სხვები ღალატს ეძახიან, ზოგჯერ ჩვენ ბუნებრივ მოვლენად მიგვაჩნია. ხალხი ამბობს: გარყვნილიაო! – ჩვენ კი ვიტყვით: ბუნებამ თავისი გაიტანაო. ბრბო გაჰკივის: უზნეობაა! ჩვენ კი ვიცით, რომ აქ სისხლის კანონმა გაიმარჯვა. მორჩა და გათავდა!"

მიხეილ ჯავახიშვილი

„ავადმყოფს კარგი ჯანმრთელობა უნდა ჰქონდეს, რომ გაუძლოს ავადმყოფობასა და მკურნალობას"

ილია ჭავჭავაძე

„ადამიანი ყველაზე უფრო გულწრფელად და ხმამაღლა ყვირის, როცა მას ტკივა და როდესაც ადამიანებს, სულ ერთია ეს ტკივილი ფიზიკურია თუ სულიერი, მასთან უმდა იყოს ექიმი"

მ.გორკი

მოლიერი

„ექიმებს აქვთ ისეთი საზიზღარი დღეები და საათები, ღმერთმა ყველას აშოროს იგი.... ექიმებს შორის მართალია იშვიათი მოვლენა არ გახლავთ უვიცები და თავხედები, ისევე, როგორც მწერლებს, ინჟინრებს და საერთოდ ადამიანებს შორის, მაგრამ ის საზიზღარი დღეები და საათები, რომელზედაც მე მოგახსენებთ, მხოლოდ ექიმებს თუ აქვთ."

ვოლტერი

„აუცილებელია ისე წარვმართოთ საქმე, რომ ექიმს შეეძლოს იოლად გადაიტანოს თავის პროფესიის ყველა უხერხულობა, აი ამიტომ.... სრულიად აუცილებელია შევქმნათ თვით ექიმის და მისი მუშაობის ირგვლივ სასიკეთო მორალური გარემო"

მ. კალინინი

„თუ ავადმყოფსა და ექიმს შუა სიყვარული და თანაგრძნობა არ არის, ექიმობაც უქმია"

ივ. გომართელი

ანტონ ჩეხოვი

„იყო ექიმი არ ნიშნავს, რომ იცნობდე მარტო საკუთარ მეცნიერებას და იცოდე მკურნალობა, საჭიროა იცოდე ცხოვრებაზე ყველაფერი."

გ. პონდოევი

„აუცილებლად ჭეშმარიტი მოწოდება უნდა გქონდეს პრაქტიკული საექიმო მოღვაწეობისადმი, რომ შეინარჩუნო სულიერი წონასწორობა ცხოვრების სხვადასხვა არახელსაყრელ პირობებში."

პროფ. ს. ბოტკინი

„ერთადერთი მშვენიერება, რაც ვიცი, ჯანმრთელობაა."

ჰ. ჰაინე

ჰიპოკრატეს ფიცი

ladogiorgi — Mon, 27 Dec 2010 19:36:29 GMT

" ვფიცავ აპოლონ მკურნალსა, ასკლეპიოსსა და პანაცეას და ყველა ღმერთსა და ქალღმერთა, მოწმეებად ვრაცხ რა მათ, რომ კეთილსინდისიერად, ჩემის ძალ-ღონისა და ჩემის მიხვედრილობის შესაბამისად აღვასრულო ქვემორე აღქმა და წერილობითი ვალდებულება: ვინც შემასწავლა მკურნალობის ხელოვნება, ჩემი მშობლების თანასწორად მივიჩნიო იგი, გავუნაწილო მას ჩემი მონაგარი და საჭიროებისას შევეწიო გასაჭირში; მისი შთამომავალნი ჩემს ძმებად მივიღო, და ეს ხელოვნება, თუკი ისინი მის დაუფლებას მოისურვებენ, შევასწავლო უსასყიდლოდ და ყოველგვარი პირობის გარეშე: რჩევა-დარიგებანი, ზეპირი გაკვეთილები და ყოველივე დანარჩენი მოძღვრებისა, ვამცნო ჩემს ძეთ ჩემი მასწავლებლისა, და მოწაფეებსაც, რომელნიც შემკუნლი არიან ვალდებულებითა და ფიცითა საექიმო კანონისდა კვალობაზე, და არავის ვამცნო სხვას.

ჩემი ძალ-ღონისა და მიხვედრილობის შესაბამისად მხოლოდ და მხოლოდ სასარგებლო განწესება დავუდგინო ავადმყოფს, და ავერიდო ყოველგვარი ვნების მიყენებას და უსამართლობას. არ მივცე არცერთ მთხოვნელს მომაკვდინებელი საშუალება და არცა გზა ვასწავლო ასეთი ზრახვის შესრულებისა; ასევე არ მივცე არცერთ ქალს მუცლის მოსაშლელი პესარიუმი. სპეტაკად და უმწიკვლოდ მოვიხმარო ჩემი ცხოვრება და ხელოვნება. რომელ სახლშიც შეციდე, მხოლოდ ავადმყოფის სასიკეთოდ შევაღო ამ სახლის კარი, და არ იყოს გულსა ჩემსა წინაგანზომვა, უმართებულობა და ავი სურვილი, მითუმეტეს ზრახვანი სამიჯნურონი ქალთა მიმართ და მუშაობის წვდომა კაცთა მიმართ, არცა აზატთა და არცა მონათა მიმართ.

დღეს მკურნალობის ჟამს –ან თუ სხვა დროს ყური მოვკრა ან ვიხილო რაიმე კაცთა ცხოვრებიდან, როცა არ უნდა იქნეს გამჟღავნებული, საიდუმლოდ მივიჩნიო და არავის გავუმხილო იგი.

და მე, განუხრელად შემსრულებელი ფიცისა, ბედნიერება მხვდეს ცხოვრებაში და ჩემს ხელოვნებაშიც და მადიდონ კაცთა უკუნითი უკუნისამდე: ხოლო, უკეთუ დავარღვიო ფიცი ანდა ცრუ აღქმა დავდო, პირუკუ მომეგოს მე”.

სამედიცინო ეთიკის საერთაშორისო კოდექსი

მიღებულია მსოფლიო სამედიცინო ასოციაციის გენერალური ასამბლეის მიერ, ლონდონში, ინგლისში, 1949 წლის ოქტომბერი. Gგანახლებულია:

22-ე მსოფლიო სამედიცინო ასმბლეის მიერ, სიდნეი, ავსტრალია, 1968 წლის აგვისტო;

35-ე მსოფლიო სამედიცინო ასამბლეის მიერ, ვენეცია, იტალია, 1983 წლის ოქტომბერი.

ექიმის ზოგადი მოვალეობები:

• ექიმი ყოველთვის უნდა ამკვიდრებდეს პროფესიული საქმიანობის უმაღლეს სტანდარტებს;

• ფინანსურმა ინტერესებმა არ უნდა მოახდინონ გავლენა დამოუკიდებელი და თავისუფალი, პაციენტის ინტერესების შესაბამისი პროფესიული გადაწყვეტილების მიღებაზე;

• ექიმი, მიუხედავად საქმიანობის სახისა, სამედიცინო დახმარებას უნდა ატარებდეს თავდადებით, სრული ტექნიკური და მორალური დამოუკიდებლობით, თანაგრძნობითა და ადამიანის ღირსების პატივისცემით;

• ექიმი პატიოსანი უნდა იყოს პაციენტებთან და კოლეგებტან ურთიერთობაში, უნდა ებრძოლოს სხვა ექიმების პროფესიულ და პიროვნულ ნაკლს, უნდა ამხელდეს სიცრუესა და თაღლითობას.

არაეთიკურად უნდა იქნეს მიჩნეული:

• თვითრეკლამა, გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა ეს დაშვებულია მოცემული ქვეყნის კანონმდებლობით და ეროვნული სამედიცინო ასოციაციის ეთიკური კოდექსით;

• ნებისმიერი სახის საზღაურის გადახდა ან მიღება მხოლოდ სხვისი რეკომენდაციით ან მიმართვით პაციენტის მიღებისათვის და პაციენტის სხვა სპეციალისტთან გაგზავნისათვის;

• ექიმმა პატივი უნდა სცეს პაციენტის, კოლეგების, სხვა სამედიცინო პერსონალის უფლებებს, აგრეთვე, არ უნდა გაამჟღავნოს კონფედენციალური ინფორმაცია პაციენტის შესახებ. Iმ შემთხვევებში, თუ ექიმი იყენებს სამედიცინო დახმარების ისეთ ფორმებს, რომელთაც შეიძლება გააუარესონ პაციენტის ფიზიკური ან ფსიქიკური მდგომარეობა, ექიმმა უნდა იმოქმედოს მხოლოდ პაციენტის ინტერესების შესაბამისად;

• ექიმმა უნდა გამოიჩინოს უდიდესი სიფრთხილე აღმეჩენების, ახალი ტექნოლოგიების ან სამკურნალო მეთოდების არაპროფესიული არხებით გავრცელებისას.

• ექიმმა უნდა დაადასტუროს მხოლოდ ის, რაც თავად შეამოწმა.

ექიმის მოვალეობები ავადმყოფის წინაშე:

• ექიმს ყოველთვის უნდა ახსოვდეს, რომ იგი მოვალეა დაიცვას ადამიანის სიცოცხლე;

• ექიმი მოვალეა უერთგულოს პაციენტს და მთელი თავისი ცოდნა მოახმაროს მას. თუ ექიმს არა აქვს გამოკვლევის ან მკურნალობის საშუალება, მან საამისოდ უნდა მოუხმოს სხვა ექიმს, რომელსაც ეს შესაძლებლობა გააჩნია:

• ექიმმა საიდუმლოდ უნდა შეინახოს ყოველივე თავისი პაციენტის შესახებ, ამ უკანასკნელის სიკვდილის შემდეგაც კი.

• გადაუდებელი სამედიცინო დახმარების აღმოჩენა ექიმის ჰუმანიტარული მოვალეობაა იმ შემთხვევაში, თუ იგი არ არის დარწმუნებული, რომ ასეთი დახმარების გაწევის სურვილი ან შესაძლებლობა სხვებსაც გააჩნიათ.

ექიმების მოვალეობები ერთმანეთის წინაშე:

• ექიმი ისე უნდა მოექცეს თავის კოლეგებს, როგორც იგი ისურვებდა, რომ მას მოქცეოდნენ;

• ექიმმა არ უნდა გადაიბიროს თავისი კოლეგების პაციენტები;

• ექიმმა უნდა დაიცვას მსოლიო სამედიცინო ასოციაციის გენერალური ასამბლეის მიერ მიღებული "ჟენევის დეკლარაციის” პრინციპები.

ჰიპოკრატე [* ძვ. წ. 460, კ. კოსი ― გ. ძვ. წ. 377 (სხვა მონაცემებით ძვ. წ. 356), ლარისა, თესალია] -- ძველი საბერძნეთის ექიმი, ანტიკური მედიცინის რეფორმატორი.

ჰიპოკრატეს პირველ მასწავლებლად მიჩნეულია მამამისი - ჰერაკლიდე; დედა - ფენარეტე, ბებიაქალი იყო. მშობლების გარდაცვალების შემდეგ ჰიპოკრატე საცხოვრებლად ათენში გადავიდა და სწავლა გააგრძელა. სწავლის დასრულების შემდეგ ეწეოდა მოხეტიალე ექიმის - პერიოდევტის საქმიანობას. ბევრი იმოგზაურა საბერძნეთში, ეგვიპტეში, მცირე აზიაში, შავი ზღვის სანაპიროზე, იყო სკვითებთან, კარგად გაეცნო მცირე აზიისა და ეგვიპტის მედიცინას. ავადმყოფის გამოკვლევისას იყენებდა ისეთ მეთოდებს, როგორიცაა დათვალიერება, ხელით გასინჯვა, გულმკერდისა და მუცლის ღრუს მოსმენა და სხვა. ყურადღებას აქცევდა გამონაყოფებს, მათ სუნს, ფერს, შარდის ნალექს; სათავე დაუდო ავადმყოფობის მიმდინარეობის აღწერას (ავადმყოფობის ისტორია); შექმნა მოძღვრება პროგნოსტიკაზე, რაც ეყრდნობოდა ავადმყოფის წარსულისა და აწმყო მდგომარეობის დეტალურ შესწავლას; საფუძველი ჩაუყარა სამედიცინო გეოგრაფიასა და ტოპოგრაფიას; როგორც დასტაქარმა შეიმუშავა ნახვევის დადების წესები, მოტეხილობის, ღრძობის, ფისტულების მკურნალობის მეთოდები და სხვა.

ჰიპოკრატეს და მისი მიმდევრების შრომებში (ჰიპოკრატეს კრებული) საოცარი სიზუსტით არის აღწერილი სხვადასხვა დაავადების მიმდინარეობა, მკურნალობის წესები, მსჯელობაა ეპიდემიების, ეპილეფსიის, ცხელების შესახებ და სხვა. ჰიპოკრატე ასწავლიდა, რომ ექიმმა უნდა უმკურნალოს ავადმქოფს და არა ავადმყოფობას, გაითვალისწინოს მისი ინდივიდუალური თავისებურებანი და გარე ფაქტორების გავლენა. შინაგან ფაქტორებად მიიჩნევდა მემკვიდრეობითობას, ადამიანის ფიზიკური (კონსტიტუცია) და სულიერი (ტემპერამენტი) თვისებების ერთობლიობას. გამოყო ადამიანის 4 ტიპი: სანგვინიკური, ქოლერიკული, ფლეგმატიკური და მელანქოლიკური. ჰიპოკრატე მიხვდა, რომ ეს ტიპები გარკვეული დაავადებებისადმი არიან განწყობილი. დაამუშავა ეტიოლოგიის საკითხები; მედიცინა გაათავისუფლა ქურუმებისა და მონასტრების გავლენისაგან და განსაზღვრა მისი განვითარების დამოუკიდებელი გზა. ჰიპოკრატემ ჩამოაყალიბა მკურნალობის ძირითადი პრინციპები (არ დააზიანო, სიფრთხილე გამოიჩინე წამლის გამოცვლისას და სხვ.). დღემდეა შემორჩენილი "ჰიპოკრატეს ფიცი", როგორც საექიმო პროფესიის მორალური კოდექსი. ჰიპოკრატეს "მედიცინის მამას" უწოდებენ.